Epilepsie bij honden

Epilepsie en epileptiforme aanvallen bij honden
Stuipen
(convulsies) en bewustzijnsverlies zijn onrustwekkende symptomen omdat ze zo plots optreden. Epileptiforme aanvallen zijn de convulsiesymptomen die optreden bij essentiële epilepsie en tal van andere ziekten.

Stuipen:
een symptoom dat optreedt bij tal van ziekten Het is niet omdat uw hond stuipen krijgt dat hij ook epilepsie heeft. Deze stoornis kan immers heel wat oorzaken hebben. Zo kunnen bij lever- of nierinsufficiëntie afvalstoffen als ammoniak en ureum stuipen veroorzaken als ze zich ophopen in het bloed. Net als te weinig calcium (een teef na de bevalling) of glucose (pancreastumor, zware ondervoeding,…) in het bloed. Sommige virale (ziekte van Carré, hondsdolheid), parasitaire (neosporose, toxoplasmose) of bacteriële infecties veroorzaken encefalitis, die op haar beurt tot stuipen leidt. Ook hydrocefalie (hersenwaterzucht), hersen- en vaattumoren en sommige toxische stoffen kunnen stuipen veroorzaken.


Primaire epilepsie: een uitsluitingsdiagnose
Als een hond epileptiforme aanvallen krijgt en geen enkele van de bovengenoemde oorzaken kan worden opgespoord, spreken we van primaire epilepsie. Een epileptische aanval kan zich op verschillende manieren uiten. Bij een zogenaamde “grand mal”-aanval krijgt de hond stuipen over heel zijn lijf, moet hij plassen en poepen en verliest hij het bewustzijn. Bij “petit mal”-aanvallen treedt weliswaar bewustzijnsverlies op, maar geen stuipen. Een aanval duurt over het algemeen enkele seconden tot vijf minuten. Duurt ze langer, dan spreken we van “status epilepticus”, een spoedgeval. Na een aanval slaapt de hond nog urenlang of is hij integendeel bijzonder nerveus.

Primaire epilepsie kan voorkomen bij alle honden, maar treft toch vooral golden retrievers, labradors, Tervurense herders, beagles en collies.Helaas komen er de laatste 20 jaar steeds allermerende berichten binnen over de Drentsche Patrijshond volgens deskundigen zou het, het meest epileptise ras in Nederland zijn, in sommige nesten kunnen wel percentage,s  aan lijders geconstateerd worden van 20% tot 50% aan lijders aan epilepsie en bijna stammen deze lijders direct of indirect af van de Nimrodstam de binnende rasver heilig verklaarde lijn, al in de zeventiger jaren waarschuwde een beroemd kenner een Mej Klein dat het volkomen fout gaat door een veelste hoge inteelt en lijnteelt in deze stam, maar helaas de beleidsbepalers  en vooral de F.B.C. steken de kop in het zand, en als je om openheid  vraagt over  dit onderwerp loop je tegen een muur ontkennen aan, laat een fokker in een koopcontracht teken dat de fokker het maximale heeft gedaan ook lijders te voorkomen, kan men dit niet ,dan is  de fokker schijnbaar niet zeker van zijn zaak.

Hoe moet u reageren bij epileptiforme aanvallen?
Krijgt uw hond dergelijke aanvallen, neem dan de eventuele voorwerpen weg waartegen hij kan aanbotsen en ga nauwkeurig de symptomen na, zodat u ze kunt beschrijven aan uw dierenarts. De diagnose wordt gesteld op basis van een lichamelijk onderzoek en een bloedanalyse, maar moet soms toch nog verfijnd worden met bijkomende medische onderzoeken. Gaat het inderdaad om primaire epilepsie, dan wordt die klassiek behandeld met een barbituraat, fenobarbital.


Honden met epilepsie kunnen vrij gevoelig zijn voor toevoegingen in hun voeding. Buiten het feit dat dit voor alle honden niet goed is, geldt dat voor epileptische honden in het bijzonder.

De huidige voedingsindustrie bestaat grotendeels uit brokvoeding, waaraan de nodige middelen zijn toegevoegd die voor de doorsnee hond, laat staan een epileptische hond, niet echt gezond zijn. Buiten de toevoegingen bestaat brokvoeding voornamelijk uit verhitte bestanddelen. Deze verhitting zorgt ervoor dat o.a. de eiwitten in de voeding van structuur veranderen, en waarop het lichaam van de hond een allergische reactie kan vertonen in de vorm van jeuk, uitslag of gedragsproblemen.

De vraag is dus wat er dan gegeven kan worden. Sinds enkele jaren zijn er diverse rauwe vleesvoedingen op de markt, zonder enige toevoegingen. Ook voor de epileptische hond is zulke voeding ideaal, aangezien er geen conserveringsmiddelen en/of antioxidanten inzit die aanvallen kunnen veroorzaken.

Naast de versvleesvoedingen bestaat er ook de mogelijkheid zelf het dieet voor uw hond samen te stellen. Uit diverse experimenten blijkt dat epileptische honden in vele gevallen minder aanvallen krijgen als zij een natuurlijke vleesvoeding krijgen. Soms zelfs blijven de aanvallen helemaal weg.

Natuurlijk kunt u niet zomaar wat vlees bij de slager vandaan in de bak van uw hond stoppen; u dient zich eerst goed te orienteren wat allemaal wel en allemaal niet kan. Voor deze informatie verwijzen wij u graag naar Barfplaats op internet, waar gedegen kennis omtrent het voeren en samenstellen van vleesmaaltijden bij elkaar gevoegd is.